Harflerin Mahreçleri

Hemze (ء): Harkeli olan elife denir. ( ُِٲ ُِ – ءَ ) Mahreç yeri, boğaz aşağısıdır (1. Mahreç).

Be (ﺏ): Mahreç yeri, dudaklardır (2. Mahreç); dudaklar birbirine vurulur, nefes vererek kuvvetlice çıkarılır.

Te (ﺕ): Mahreç yeri, dil ucu ile üst ön dişlerin dipleridir (3. Mahreç).

Se (ﺙ): Mahreç yeri, dil ucu ile üst ön dişlerin uçlarıdır (4. Mahreç).

Cim (ﺝ): Mahreç yeri, dil ortası ile damağın ortasıdır (5.Mahreç).

Ha (ﺡ): Mahreç yeri, boğazın ortasıdır (6. Mahreç).

Hı (ﺥ): Mahreç yeri, boğazın ağza en yakın olan kısmı yani boğazın üstüdür (7. Mahreç).

Dâl (ﺩ): Mahreç yeri, dil ucu ile üst ön dişlerin dipleridir.

Zâl (ﺫ): Mahreç yeri, dil ucu ile üst ön dişlerin uçlarıdır.

Râ (ﺭ): Mahreç yeri, dil ucu ile üst ön dişlerin üstüne düşen damak kısmıdır (8. Mahreç).

Ze (ﺯ): Mahreç yeri, dil ucu ile alt ön dişlerin üstüdür (9. Mahreç).

Sin (ﺱ): Mahreç yeri, dil ucu ile alt ön dişlerin üstüdür.

Şın (ﺵ): Mahreç yeri, dil ortası ile damağın ortasıdır.

Sad (ﺹ): Mahreç yeri, dil ucu ile alt ön dişlerin üstüdür.

Zad (ﺽ): Mahreç yeri, dilin sol veya sağ ya da her iki tarafı ile üst azı dişleridir (10. Mahreç).

Tî (ﻁ): Mahreç yeri, dil ucu ile üst ön dişlerin dipleridir.

Zî (ﻅ): Mahreç yeri, dil ucu ile üst ön dişlerin uçlarıdır.

Ayn (ﻉ): Mahreç yeri, boğazın ortasıdır.

Ğayn (ﻍ): Mahreç yeri, boğazın ağza en yakın olan kısmı yani boğazın üstüdür.

Fe (ﻑ): Mahreç yeri, üst ön dişleri ile alt dudağın iç kısmıdır (11. Mahreç).

Kaf (ﻕ): Mahreç yeri, dilin dibi ile üst damaktır (12. Mahreç).

Kef (ﻙ): Mahreç yeri, kaf harfinin mahrecinin dil ucuna doğru biraz altı ile damaktır (13. Mahreç).

Lam (ﻝ): Mahreç yeri, dilin iki kenarı ile birlikte dil ucuna varıncaya kadar üst damaktır (14. Mahreç).

Mim (ﻡ): Mahreç yeri, dudaklardır.

Nun (ﻥ): Mahreç yeri, dil ucu ile onun hizasındaki iki ön dişin etleridir (15. Mahreç).

Vav (ﻭ): Mahreç yeri, dudaklardır.

He (ﻫ): Mahreç yeri, boğazın dibidir.

Ye (ﻯ): Mahreç yeri, dil ortası ile damağın ortasıdır.

16. Mahreç: Med harflerinin ( Kendisinden önceki ötreli olan sakin vav (ﻭ); kendisinden önceki esreli olan sakin ye (ﻯ); kendisinden önceki üstünlü olan sakin elif (ﺍ))mahreci olan cevf denilen ağız ve boğaz boşluğudur.
Çok geniş bir alana yayılmış olması bakımından elif boğaza, vav ve ye de ağız boşluğuna nisbet edilmiştir.

17. Mahreç: Geniz denilen burun kovuğudur. Bu da ğunnenin mahrecidir. Ğunne şöyle tarif edilmiştir: “Ğunne, genizden çıkan hafif sakin bir nun’dur.” İhfa halindeki sakin nun ve ve mim ile ğunneli idğamlarda bulunur. Ğunnenin varlığı ise burnumuzu açıp kapamakla belli olur. Burundan ses geliyorsa ğunne var ses gelmiyorsa ğunne yoktur.

About these ads
Explore posts in the same categories: Mahreç

5 Yorum “Harflerin Mahreçleri”

  1. esra Says:

    sikim yazan ben esra öztürk çanakkaleliyim 7 d ye gidiyorum ali cevat özyurtta okulunda okuyorum

  2. zahid Says:

    çok tesekkur ederim allah sizden razı olsun


  3. [...] 1. Mahreç: Harflerin çıkış yerleri. [...]


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s


Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.

%d blogcu bunu beğendi: